Director: Steve McQueen
Writers: John Ridley, Solomon Northup
Stars: Chiwetel Ejiofor, Michael K. Williams, Michael Fassbender
Υπόθεση: Το 12 Χρόνια Σκλάβος, η νέα ταινία του Στιβ ΜακΚουίν, σκηνοθέτη των ταινιών "Shame" και "Hunger" βασίζεται στην αυτοβιογραφία που έγραψε ο Σόλομον Νόρθαπ το 1853.Ένας ελεύθερος μαύρος, ζούσε στη Νέα Υόρκη μέχρι τη στιγμή που ξαφνικά απήχθη και πουλήθηκε ως σκλάβος. Ο Σόλομον που βρέθηκε αντιμέτωπος με την σκληρότητα αλλά ταυτόχρονα και την καλοσύνη του ιδιοκτήτη του, αγωνίστηκε για να παραμείνει ζωντανός και να διατηρήσει όση αξιοπρέπειά του είχε μείνει. Δώδεκα ολόκληρα χρόνια θα ζήσει αυτό το Γολγοθά, κατά τη διάρκεια των οποίων είχε την ευκαιρία να γνωρίσει έναν Καναδό, που θα του αλλάξει τη ζωή μια για πάντα. Σκέψου το "Django", χωρίς τις κωμικές αναφορές και τις βιτριολικές ατάκες και έχεις το μεγαλύτερο μέρος του κάδρου της ταινίας. Με ιδιαίτερη βαρύτητα στις ερμηνείες και την ατμόσφαιρα και... κοντρολαρισμένο τόνο, ο ΜακΚουίν επιτυγχάνει μια από τις ελάχιστες κινηματογραφικές απόπειρες που προσεγγίζουν τόσο εξαιρετικά το θέμα της δουλείας.
Κριτική: Ο Steve McQueen ο καταπληκτικός αυτός δημιουργός που σημάδεψε τον κινηματογραφο με την υπέροχη σκληρότητα του «Hunger», επιστρέφει με μια ταινία γεμάτη δύναμη και αλήθεια, μια ταινία που πιθανότατα θα αποτελέσει το ουσιαστικό κινηματογραφικό γεγονός της τρέχουσας σεζόν.Η επιλογή της θεματολογίας που αναφέρεται στην πλέον μαύρη σελίδα της αμερικανικής ιστορίας, την δουλεία που αποτέλεσε ουσιαστικά έναν από τους θεμέλιους λίθους της δημιουργίας του αμερικανικού οικοδομήματος τόσο από οικονομική όσο και από συνολικότερη συγκρότηση, ήταν πάντοτε πρόκληση για το αμερικανικό σινεμά, η οποία στην συγκεκριμένη ταινία γίνεται πολύ μεγαλύτερη, λαμβανομένου υπόψη ότι η όλη οπτική ξεφεύγει κατά πολύ τόσο από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις τύπου «Gone with the Wind», μέχρι τις ευχάριστες αλλά χαζοχαρούμενες του συμπαθέστατου Tarantino στο «Django Unchained».Εδώ μέσα από ένα κείμενο που πραγματικά συγκλονίζει με την καθαρότητα των νοημάτων του, η σεναριακή προσαρμογή δίνει ένα αποτέλεσμα που κατορθώνει με την κατάλληλη δόση μελοδραματικών στοιχείων αλλά και όλων των άλλων συστατικών μιας μεγάλης παραγωγής να κρατήσει καθηλωμένο τον θεατή , χωρίς να κάνει την παραμικρή έκπτωση στις ποιοτικές αλλά και ιδεολογικές απαιτήσεις του δημιουργικού team για μια ταινία με ουσία, νεύρο και την διάθεση να ταράξει τα νερά του αμερικανικού καθωσπρεπισμού.Μακάρι παρά το ακανθώδες θέμα που διαχειρίζεται και την αρκετά αντισυμβατική προσέγγιση του, όπου μπορεί κανείς να διακρίνει ηθικά ζητήματα και διλήμματα που διατηρούν ανέπαφη την επικαιρότητα τους, η εξαιρετική αυτή ταινία να έχει την πορεία που της αξίζει στις φετινές βραβεύσεις.
Κριτική: Ο Steve McQueen ο καταπληκτικός αυτός δημιουργός που σημάδεψε τον κινηματογραφο με την υπέροχη σκληρότητα του «Hunger», επιστρέφει με μια ταινία γεμάτη δύναμη και αλήθεια, μια ταινία που πιθανότατα θα αποτελέσει το ουσιαστικό κινηματογραφικό γεγονός της τρέχουσας σεζόν.Η επιλογή της θεματολογίας που αναφέρεται στην πλέον μαύρη σελίδα της αμερικανικής ιστορίας, την δουλεία που αποτέλεσε ουσιαστικά έναν από τους θεμέλιους λίθους της δημιουργίας του αμερικανικού οικοδομήματος τόσο από οικονομική όσο και από συνολικότερη συγκρότηση, ήταν πάντοτε πρόκληση για το αμερικανικό σινεμά, η οποία στην συγκεκριμένη ταινία γίνεται πολύ μεγαλύτερη, λαμβανομένου υπόψη ότι η όλη οπτική ξεφεύγει κατά πολύ τόσο από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις τύπου «Gone with the Wind», μέχρι τις ευχάριστες αλλά χαζοχαρούμενες του συμπαθέστατου Tarantino στο «Django Unchained».Εδώ μέσα από ένα κείμενο που πραγματικά συγκλονίζει με την καθαρότητα των νοημάτων του, η σεναριακή προσαρμογή δίνει ένα αποτέλεσμα που κατορθώνει με την κατάλληλη δόση μελοδραματικών στοιχείων αλλά και όλων των άλλων συστατικών μιας μεγάλης παραγωγής να κρατήσει καθηλωμένο τον θεατή , χωρίς να κάνει την παραμικρή έκπτωση στις ποιοτικές αλλά και ιδεολογικές απαιτήσεις του δημιουργικού team για μια ταινία με ουσία, νεύρο και την διάθεση να ταράξει τα νερά του αμερικανικού καθωσπρεπισμού.Μακάρι παρά το ακανθώδες θέμα που διαχειρίζεται και την αρκετά αντισυμβατική προσέγγιση του, όπου μπορεί κανείς να διακρίνει ηθικά ζητήματα και διλήμματα που διατηρούν ανέπαφη την επικαιρότητα τους, η εξαιρετική αυτή ταινία να έχει την πορεία που της αξίζει στις φετινές βραβεύσεις.
του Κωνσταντίνου Κομματά.
Trailer:
Ντόκο Α. & Σπανός Δ. (Β4)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου